کتاب «قهقه‌ی شهریاری» منتخبی است از مقاله‌های «سیاسی» یا متن‌هایی که در آن‌ها مستقیماً به مسئله‌ی «سیاست» می‌پردازند. باتای نقطه‌ای به‌غایت حساس و مرزی در تاریخ اندیشه است. به‌زعم مقدمه‌ی مترجمان متون حاضر مهم‌ترین مقاله‌های سیاسی او محسوب می‌شوند و به دوره‌های متفاوت تفکر باتای و فعالیت‌های سیاسی‌اش تعلق دارند. او در واپسین دوره از زندگی فکری‌اش به‌کلی از سیاست روی‌گردان می‌شود. باتای معتقد بود که «کار سیاسی باید با امید همراه باشد.» کتاب از دو بخش تشکیل شده است : بخش نخست ، متن‌های خود باتای است و بخش دوم ، دو متن از آلن اس. وایس و ژولی ویلسون راجع به باتای. متن اول ، مفهوم «شهریاری» در باتای را در سنت نیچه‌ای بسط می‌دهد و متن دوم به شباهت‌های مفهوم‌پردازانه‌ی پروژه‌های به‌ظاهر مجزای باتای و «دلوز و گتاری» اشاره دارد