فرهاد گوران در آثار خود با الهام از متون یارسان و نشانگری زندگی تراژیک این اقلیت، زیستجهانی خاص را خلق کرده است. ضمن اینکه، روایت تباهی انسان در روزگار حاضر از مسائل و دغدغههای این نویسنده است. این مجموعه داستان برنده جایزه اول مهرگان ادب بیست و سومین و بیست و چهارمین دوره بوده است. مخاطب در این مجموعه نیز با همان جهان خاص رمانهای او مواجه میشود؛ در داستان «عصر شکار»، گرفتاری مشکوک شخصیت داستان و تناقض اسطوره و باستانشناسی در یک بافت روایی پیچیده نشان داده شده است. داستان «کانظر و سلایوم» که آخرین داستان مجموعه است، به گویش کردی جنوبی و گورانی قدیم نوشته شده است. شخصیت داستان، کانظر، که کلامخوان و تنبورزن است، آن طرف یک رودخانه نشسته، و حین ماهیگیری برای مخاطبش که نوجوانی از نسل هفتن است (در آیین یارسان هفتن جزو ذاتدارانند) روایت عاشق شدن و نیز کوچهای پی در پی خود و ویرانی زادبومش در دهه شصت را باز میگوید. در این داستان، موضوع معجزه حضرت عیسی و روایت پنج نان و دو ماهی که در انجیل آمده با معجزه پیربنیامین و کباب ماهی و زنده کردن آن تلفیق شده است. بنا به متون یارسان، پیربنیامین، تجلی مسیح است.
