اگر روزی بیدار شویم و بفهمیم که هیچ به یاد نمی آوریم،چه میکنیم؟نه خود را بشناسیم،نه اطرافیان،نه مکان را بشناسیم،نه سرزمینی که در آن به سر میبریم؛حتی زبان مان را به یاد نیاوریم،نتوانیم حرف بزنیم .در آن صورت،با فراموشی،با فقدان چه میکنیم؟هویت مان چه میشود؟زبان مان چه میشود؟از کجا به هستی خود معنا میبخشیم؟به ارتباط،به فرهنگ به ماهیت چگونه میرسیم؟ حافظه، هویت و زبان سه موضوع محوری هستند که رمان مرد بی زبان براساس آن سامان یافته است. نویسنده با بهره گرفتن از ظرفیت های این سه مولفه و به حرکت درآوردن آنها بر بستر جغرافیایی نامانوس، یک فضای ممکن داستانی آفریده است. از طرفی، همین فضای داستانی ما را با فرهنگی حاشیه ای و اقلیتی آشنا می کند و...