«مرگ در ایران» نه تنها سفرنامهای دربارة اوضاع ایران دوران رضاشاه، بلکه داستانی دربارة «غربت» آدمی است. در حقیقت، این متن یک سفرنامة «باطنی» است و خواننده را با سیر و سلوک زنی «غریب» و در جستوجوی خویشتن آشنا میکند. نویسندة کتاب «مرگ در ایران»، «آن ماری شوار تسنباخ» (42-1908 میلادی)، طی زندگی پرتلاطم و کوتاه خود در عرصههای جهانگردی، روزنامهنگاری، عکاسی، باستانشناسی و داستاننویسی حضور فعالی داشت و توجه معاصران را جلب کرد. کتاب "مرگ در ایران" با زبانی خاطره گونه و توصیفی نوشته شده و طی آن مشاهدات شوارتسنباخ از تهران و مناظر طبیعی و شهری آن به دقت شرح داده شده است. او همچون یک داستان نویس به طور ظرافتمندانه ای درک خود را نسبت به اشیاء و آدم ها و محیط ایران ارائه داده است. از ورای اثر او می توان شرایط تاریخی و سیاسی و وضعیت اجتماعی و اقتصادی ایران آن روزگار را دریافت.
