«ملکان عذاب» رمانی درباره سه نسل از یک خانواده که هرکدام راوی سرنوشت خود و دیگری‌اند و راوی دیگرانی که سرنوشت‌شان به نوعی با سرنوشت آنها گره خورده است. «ابوتراب خسروی» در این رمان، از خلال روایت راویان، به گذشته دور تاریخی و فرهنگی، نقب زده است. گذشته‌ای همچنان حاضر در زندگی جمعی و فردی ما که شکل حضورش آن را به کابوسی شبیه می‌کند؛ کابوسی که از یک منظر، تعبیرش می‌تواند کودتای ۲۸ مرداد باشد که بستر بخشی از وقایع «ملکان عذاب» است.ابوتراب خسروی در کتاب ملکان عذاب به روایت قصه زندگی شمس می پردازد که در میان یادداشت های پدرش زکریا، به خاطرات وهم آلود و عجیب او بر می خورد که پس از ملاقات با قاصدانی از جانب پدر که او را احضار کرده است، برای ملاقات با او راهی شهری دور افتاده می شود و با ورود او به محل زندگی پدر و کشف رازهای ناگفته زندگی او، داستان حالتی هولناک به خود می گیرد. در این فضا گویی درخت و سنگ و نسیم و … نیز به او خیره شده اند تا اجازه بازگشت را از او بگیرند.