کتاب پیش رو حول محور موج دوم توسعه امرانه در تاریخ معاصر ایران دور می‌زند که از سال (1341 تا 1357) خورشیدی به مدت شانزده سال به طول انجامید. در این دوره، سه برنامه عمرانی اجرا شد. که اولی و دومی با انضباط بسیار به اجرا درآمد اما برنامه سوم به موج افزایش شدید درآمدهای نفتی برخورد که در سر راه خود تقریبا همه چیز را برای همیشه با خود برد، از برنامه و برنامه ریزی گرفته تا خود رژیم شاه. در عین حال از اواخر دهه 1340 خورشیدی برخی تحولات بین المللی مانند جنگ اعراب و اسرائیل (1967) میلادی، کودتای حزب بعث اعراق (1968)، زمین گیر شدن ایلات متحده در جنگ ویتنام ( 1968 تا 1972 )، بحران واترگیت ( 1972 ) به شدت گرفتن دیکتاتوری در ایران و تسریع روند فروپاشی کمک کرد. در پایان، اختلالی کوچک در درآمدهای نفت که به شدت بر شکاف طبقاتی افزوده بود، کافی بود برای فروپاشیدن نظامی که پس لرزه های سقوط آن هنوز ادامه دارد.