یکی از مشهورترین فیزیکدانان نظری جهان، کارلو روولی با دیدگاه منحصر به فرد خود در مورد کیهان، میلیون ها خواننده را مجذوب خود کرده است. در هلگولند، او معمای پایدار نظریه کوانتومی را بررسی می کند. دنیای کوانتومی که روولی توصیف میکند به همان اندازه زیباست که آزاردهنده است. هلگولند جزیرهای بی درخت در دریای شمال است که در آن ورنر هایزنبرگ بیست و سه ساله پیشرفتی حیاتی برای ایجاد مکانیک کوانتومی ایجاد کرد و یک قرن انقلاب علمی را به راه انداخت. پر از ایده های هشدار دهنده (امواج ارواح، اجرام دور که به نظر می رسد به طور جادویی به هم متصل شده اند، گربه هایی که هم مرده و هم زنده به نظر می رسند)، فیزیک کوانتومی منجر به اکتشافات و پیشرفت های تکنولوژیکی بی شماری شده است. امروزه درک ما از جهان مبتنی بر این نظریه است، اما هنوز عمیقا مرموز است. همانطور که دانشمندان و فیلسوفان به بحث های شدید درباره معنای این نظریه ادامه می دهند، روولی استدلال می کند که ناراحت کننده ترین تضادهای آن را می توان با دیدن جهان به عنوان روابط و نه جوهر توضیح داد. ما و همه چیز اطرافمان فقط در تعاملاتمان با یکدیگر وجود داریم. این ایده جسورانه مسیرهای جدیدی را برای تفکر در مورد ساختار واقعیت و حتی ماهیت آگاهی پیشنهاد می کند.
