رابرت استرن در این كتاب تلاش می‌كند تا از طریق بررسی تفاوت رویكرد كانت و هگل در خصوص مفهوم ابژه، تمایزات ایدئالیسم این دو متفكر را توضیح دهد.
این كتاب پنج فصل دارد، فصل نخست آن به شرح و ریشه‌یابی تحلیلی‌ـ‌تاریخیِ ایده اصلی كتاب نقد عقل محض با تمركز بر انقلاب كپرنیكی و آموزه «تركیب» اختصاص دارد. فصل دوم به بررسی مختصر برخی نقدهای هگل به فلسفه كانت اشاره دارد و فصول
سوم و چهارم به پاسخ‌های ایجابی جایگزین هگل به این نقدها در آثار مختلفش می‌پردازد. به این ترتیب، استرن با محور قرار دادنِ مفهوم «ابژه»، شرحی اجمالی از بخش‌هایی از سه اثر اصلی هگل ارائه می‌دهد كه مرتبط با بحث ابژه‌اند. فصل آخر هم با جمع‌بندی مسائل مطرح‌شده و حل و فصل مسئله وحدت و كثرت در روح مطلق هگلی به پایان می‌برد.
آنچه ترجمه و انتشار این اثر را ضرورت می‌بخشد، همان‌گونه كه نویسنده در پیشگفتار ادعا می‌كند، علی‌رغم حجم اندک، طرحی كلی از رویكرد كل‌گرایانه هگل به ابژه و جهان ترسیم می‌كند كه می‌توان در پرتو آن كل فلسفه هگل را بازتفسیر كرد.