همیشه در مواقع بحران مثل جنگ، ظرفیتهایی پدید میآید که انسانها بتوانند در کنار یکدیگر به مسائل مهم زندگی توجه نشان دهند و با طبیعت و یکدیگر پیوندهای جدید و مناسبی برقرار سازند. کتاب «پسری که با برگ موز فوتبال راه انداخت» از مجموعهی «بچههای اطراف جهان»، تجربهی نوجوانی را بازگو میکند که در مقابل اتفاقات بیتفاوت نیست و تلاش میکند دنیای اطرافش را بهبود بخشد. این مجموعه بخشی از تجارب نوجوانان بنگلادشی، کانادایی، زامبیایی، هندوراسی و کشورهای دیگر است. در کتاب «پسری که با برگ موز فوتبال راه انداخت» میخوانیم که نوجوانان اهل کشور برونری با پشتکار و قدرتِ مهربانی توانستهاند در این اردوگاهها به فعالیتهای سازنده و ماندگار دست بزنند. نویسنده در این کتاب، در عین اینکه فضای پیش از جنگ را معرفی میکند، هنگامهی جنگ و دربهدری و نابسامانی فرزندان کشور جنگزده را نیز به تصویر میکشد و به نوشته میآورد و بهطور مشخص، نوع برقراری ارتباط نوجوانان در این اردوگاهها را مینمایاند. در اردوگاه، نوجوانان ناگهان در محیطی تحمیلشده در کنار یکدیگر قرار میگیرند. در آغاز به مخالفت با یکدیگر میپردازند، اما بهمرور با کسب و تقویت برخی فضایل، آن تقابل و تضادها به مشارکتی دوستانه در کارها تبدیل میشود.
