شنگ در سال 1929 در چین زاده شد و بعدها به فرانسه مهاجرت کرد. او شاعر، اندیشمند، مترجم، خوشنویس و عضو فرهنگستان فرانسه است و به‌دلیل آنکه در دو فرهنگ (چینی و غربی/فرانسوی) ریشه دارد، تلقی‌اش از زیبایی، هنر و معنویت همواره ترکیبی از دو جهان‌نگری است. در «پنج مراقبه در باب زیبایی»، او کوشیده است تا از این گنجینۀ دوگانه بهره ببرد و با بهره‌گیری از مأخذ فلسفی، شعر، هنر و سنت‌های تفکر گوناگون، نوری تازه بر مفهوم زیبایی بتاباند. شنگ می‌گوید در زمانه‌ای که خشونت، مصیبت‌ها و بی‌عدالتی روزافزون است، سخن گفتن از زیبایی ممکن است ظاهراً نامربوط یا حتی توهین‌آمیز به نظر برسد؛ اما برای او، زیبایی در مقابل شر ایستاده است و انسان مکلفِ دائم است که به آن روی آورد. او می‌نویسد: «در این زمانه‌ی مصیبت‌های فراگیر، خشونتِ کور و فجایع طبیعی یا زیست‌محیطی، سخن گفتن از زیبایی ممکن است مضحک، نامناسب و حتی تحریک‌آمیز به نظر آید؛ اما به واسطه‌ی همین امر، دربرابر شر، زیبایی در آن سر دیگرِ واقعیتی است که ما با آن روبه‌رو هستیم.» این تضاد بین زیبایی و شر، محور راهنمای او در سراسر کتاب است: زیبایی نه صرفاً لذتی زیباشناسانه، بلکه حقیقتی بنیادین، چالشی برای انسان و شاخصی از جهت‌گیری اخلاقی و معنوی است.