کتاب حاضر اثری است که می‌کوشد کاربرد روش‌های فوکو را ابتدا در حوزه‌ی دیرینه‌شناسی، تبارشناسی و گفتمان، و سپس در ساحت علم و فرهنگ ترسیم کند. پرسشی که در این‌جا مطرح می‌شود این است که در پژوهش‌های تاریخی، اجتماعی و سیاسی چگونه می‌توان اصول فوکویی را در عمل به کار گرفت. گرچه فوکو در آثارش به ندرت از ماهیت روش‌شناسی‌اش بحث می‌کند، نویسندگان این کتاب با ترتیب دادنِ تمرین‌های فکری و پژوهشی، خواننده را با درکی از روش‌شناسیِ او آشنا می‌کنند. از این رو، متن حاضر برای پژوهشگران و دانشجویان به راهنمایی برای کاربستِ اصول پژوهشی این فیلسوف در انواع مختلفِ تحلیل‌ بدل می‌شود، و به ما می‌آموزد که چگونه باید روش‌ فوکو را در پژوهش‌های خاصِ خودمان به کار ببندیم.