یادداشت‌های روزانه‌ی بانوی درباری، ندیمه‌ی همسر امپراتور ژاپن، امروز به‌مثابه‌ی میراثی جهانی خوانده می‌شود. سِی شوناگون یکی از نخستین زنان تاریخ است که جهان را از دریچه‌ی چشم خود ثبت کرده است؛ با نگاهی تیزبین، دل‌بسته به زیبایی و سرشار از طنازی و تأمل. مشاهدات لطیف و شاعرانه‌ی او در حدود سال ۱۰۰۰ میلادی، در روزگار شکوفایی فرهنگ درخشان هِی‌آن نوشته شده‌اند؛ و ما را به قلب یکی از باشکوه‌ترین دربارهای تاریخ می‌برند: کاخی آکنده از آیین‌های سلطنتی، رقابت‌های پنهان، گفت‌وگوهای ظریف، شعرهای عاشقانه و شگفتی‌های زندگی روزمره. کتاب بالش سندی نایاب از زندگی زنان فرهیخته‌ی دربار است که قرن‌ها پیش، روح فرهنگ ژاپنی را شکل داد. این کتاب در کنار حکایت گِنجی، اثر بانوی نویسنده موراساکی شیکیبو، تصویری مکمل اما متفاوت از جهان نخبگان عصر هِی‌آن ارائه می‌دهد؛ با این تفاوت که شوناگون نه با داستان‌پردازی، که از خلال لحظه‌های زیسته و تجربه‌های شخصی، این جهان را روایت می‌کند؛ جهانی بکر، درخشان و زنده که در برابر چشمان ما گشوده می‌شود.