انتشارات: هیرمند - ۱۳۶۸
محمّد غفّاری (۱۲۲۶ – ۲۷ مرداد ۱۳۱۹ خورشیدی) معروف به کمال‌المُلک، نقاش برجسته و تأثیرگذار ایرانی در دوران قاجار و اوایل دوره پهلوی بود که به عنوان پدر نقاشی نوین ایران شناخته می‌شود. او با فاصله گرفتن از سنت‌های نگارگری (مینیاتور) پیشین، سبک رئالیسم و ناتورالیسم آکادمیک اروپایی را در هنر ایران نهادینه کرد و با سفرهای مطالعاتی به اروپا، تکنیک‌های غربی را با نگاهی ایرانی درآمیخت. کمال‌الملک که سال‌ها نقاش‌باشی دربار ناصرالدین‌شاه بود، آثاری ماندگار همچون تالار آینه را خلق کرد و بعدها با تأسیس مدرسه صنایع مستظرفه، نسلی از هنرمندان بزرگ را پرورش داد که مسیر هنرهای تجسمی معاصر ایران را دگرگون کردند.