کودکوارگی ادبیات ، پاسخی انتقادی به نحوه زندگیِ مبتذلی است که انسان معاصر برای خود رقم زده است؛ همان ابتذال برخاسته از الگوهای حاکم طبقاتی و تبعیض آمیزی که به عنوان مثال کلود کوچولو را وامیدارد تا در جمع رفقایش ، نادانسته و در عین معصومیت ، پدر فقیر و بد لباس خود را به جای « پدر»، « آقا» خطاب کند . از اینرو میتوان گفت این ادبیات بانگی است در اعتراض به روابط مبتنی بر سلسله مراتب ؛ هانری دو ورنوا در داستان « آقا» مینویسد: « گویی پلی که آنها را به همدیگر مربوط میساخت ، در هم شکست. مسیو پونتونیه با همان حیرتِ وحشت آلودی که سابقاً در حضور زنش احساس میکرد ، پسر خود را نگاه کرد »… ادبیات کودک واره به غم و حسِ تنهایی چنین وحشتی می اندیشد. به موسیو پونتونیه هایی که مدتها است به حاشیه رانده شده اند . پس، این ادبیات از حساسیت بالایی برخوردار است و هنوز نسبت به بی عدالتی ، واکنش های قاطع و سریعی نشان می دهد.