تنها چند سال پس از رونق و رواج عکاسی در اروپا و آمریکا، این هنر در اواخر دوران «محمد شاه قاجار» و ولیعهدش «ناصرالدین میرزا» به ایران راه یافت. اولین کودکان ایرانی که سوژه عکس قرار گرفتند ناصرالدین میرزای سیزده ساله و خواهرش عزت الدوله، فرزندان «محمد شاه» بودند. از آن پس شمار زیادی از عکس هایی که در ایران برداشته شد، پرتره کودکان بود. اولین عکاسان پرتره کودک در ایران، «آقا رضا عکاس باشی» و «ناصرالدین شاه» بودند. در فاصله سال های 1864 تا 1867 میلادی، «آقا رضا» از پرده های نقاشی شده برای قرار دادن در پشت سر سوژه ها بهره برد و عکس های هنرمندانه ای از کودکان گرفت. «آنتوان سوریوگین»، عکاس ارمنی تبار ساکن ایران نیز، عکس هایی به غایت زیبا و ابداعی از کودکان ایرانی تهیه کرد. «روسی خان» و «آقایانس» نیز عکاسانی بودند که به عکاسی از کودکان در اواخر دوره قاجار توجه داشتند. کتاب حاضر، مجموعه ای از پرتره های کودکان ایران در آرشیو موزه عکسخانه شهر است. در میان این عکس ها، آثاری از عکاسان برجسته آن دوره به چشم می خورد.