انتشارات علمی و فرهنگی -  سال ۱۳۶۷
اوپانیشادها یا ودانتا از کهن ترین متون مینوی آئین هندو هستند که به دوره برهمایی بازمی‌گردند. اوپانیشادها تأثیر شگرفی بر فلسفه و دین هندو داشته‌اند و مفاهیم باطنی این آئین را بیان نموده‌اند.اوپه نیشدها، شامل مباحث فلسفی، دینی و قسمتی از کتاب ودا، و نیز اذکار و سرودهای خدایان و برهمنان و شرح آیین قهرمانی هندوان و جز آن است. این کتاب، که در حدود 600 سال پیش از میلاد یعنی حوالی ظهور مذهب بودا تألیف شده است، از معنا و هدف زندگی و غایت جهان و ارتباط بشر با نیروهای نامرئی عالم و نظایر آن گفت و گو می‌کند.
عارفان هند این کتاب را کتابی جهانی می‌دانند، یعنی کتابی که همیشه در دل دوستداران دین و حقیقت در میان کلیه ملل عالم مؤثر است. اوپه نیشدها به زبان‌های معروف دنیا از قبیل: فرانسوی و انگلیسی ترجمه شده است.
در واقع، اوپه نیشدها نخستین تألیف از افکار فلسفی مرتب هندوان و مبنای فلسفه هند از آغاز تاکنون و منبع الهام عارفان جهان و مورد توجه همه فِرق، حتی مادیون و پیروان بودا، بوده است. از فلاسفه مغرب زمین شوپنهاور، انکتیل دوپرون و دویسن آن را حائز اهمیت دانسته‌اند. پروفسور دویسن معتقد است که امروز اوپه نیشدها نسبت به هر هندوی برهمن حُکمِ ، انجیل عیسویان را دارد.
...خوبی و خوش آیندی دو چیز جداگانه هستند . هر یک از این دو هدفی دیگر دارد . برای شخص مصلحت آن است که از این دو خوبی را اختیار کند . آنکه خوش آیند را انتخاب کند هدف خود را از دست داده . خوش و خوب هر دو به شخص رو می نهند . و شخص خردمند در مواجهه با آن تشخیص می دهد . و خردمند خوب را اختیار می کند نه خوش آیند را . و مردم احمق بر وجه اخذ و ذخیره خوش آیند را اختیار می کنند .
...هوش عالی تر از حواس است و مافوق هوش وجود واقعی است و مافوق وجود واقعی عقل بزرگ است و در فوق آن وجود غیبی است . اما فوق وجود غیبی شخصی (ذاتی ) است که محیط کل است و نشانی ندارد . کسی که آن را پی برد آزاد می شود و به عالم جاودانی می رود .شانکرا، قدیم‌ترین شرح و تفسیر را بر اوپانیشادها نوشت.
مهم‌ترین بخش‌های اوپانیشادها عبارتند از:
ایشیا اوپانیشاد
آیتاریا اوپانیشاد
کنا اوپانیشاد
پراشنا اوپانیشاد
کاتها اوپانیشاد
مونداکا اوپانیشاد
چوندوگیا اوپانیشاد