بولگاکف یادداشت های یک آدم مرده را با پیش درآمدی برای خواننده آغاز می کند، او می گوید که این یادداشت ها را دوستی که جز او کس دیگری را در این دنیا نداشته برایش به جا گذاشته و خواسته تا به نام خودش به چاپ برساند. مردی به نام سرگئی لئونتیه ویچ ماکسودوف که چند روز پیش از مرگش یادداشت هایش را برای او فرستاده و پس از آن دست به خودکشی زده است. سرگئی در خانه ای محقر در حومه زندگی می کند، کاری کسل کننده دارد که تنها به زنده ماندنش کمک می کند و شب هایی که دوستشان دارد؛ شب هایی که در آن می نویسد تا شاید بتواند داستانی از خود به جای بگذارد. ماجراهای او، تئاتر و نویسندگی از جایی آغاز می شود که نامه ای تعجب آور به دستش می رسد، نامه ای که نویسنده اش از سرگئی خواسته تا زمانی را به دیدار با او برای کاری که منافع زیادی برایش خواهد داشت اختصاص دهد، دیداری در بخش کارگاه آموزشی- تجربی تئاتر مستقل مسکو.