“خاما” رمانی خواندنی از سرگذشت زندگی مردمان کرد و هم چنین حکایتی عاشقانه و زیبا است که ماجراهای آن در سال های 1310 تا 1350 در حال وقوع می باشد. شخصیت اصلی داستان که راوی آن نیز هست، پسری به نام “خلیل” می باشد که به نقل قصه ی خویش، می پردازد. در واقع حکایت حاضر، از جایی آغاز می گردد که او در سن دوازده سالگی و در بحبوحه ی آشوب و جنبش های مردمی کرد علیه ترک های ترکیه و حاشیه ی آرارات قرار دارد. وی، عاشق و دل باخته ی “خاما”، دختر شجاع و زیبای سرزمین خود است و سرسختانه به او عشق می ورزد. اما دست روزگار و وقایع پیش آمده سرنوشت دیگری را برای او و خاما رقم زده و آن ها را با درد و دل تنگی در غربت دچار می کند. خلیل در طی داستان، به اجبار همراه با خانواده اش از دیار خود رخت بر بسته و به غربتی ناتمام رهسپار می گردد؛ غربتی که نه تنها او را از سرزمین پدری اش بلکه از عشق ماندگار و همیشگی اش جدا کرده و دردی وصف ناپذیر را به جانش می اندازد. نویسنده با به کارگیری از عبارات و گویش های محلی کردی، رابطه ی تنگاتنگی با مخاطب برقرار کرده و او را با دنیای شخصیت های داستان آشنا نموده و با خویش همراه می کند.