داگلاس نورث، جان جوزف والیس و باری آر. وینگاست در کتاب خشونت و نظم‌های اجتماعی، چهارچوبی مفهومی برای درک دو نوع نظم اجتماعی دسترسی محدود و دسترسی باز ارائه می‌دهد، همچنین به این پرسش بسیار مهم پاسخ می‌دهند که چرا جوامع دسترسی باز از لحاظ سیاسی و اقتصادی توسعه یافته‌تر هستند؟ و چرا معدود کشورهایی موفق به گذار بین این دو نوع جامعه شده‌اند؟ داگلاس نورث، جان جوزف والیس و باری آر. وینگاست در کتاب خشونت و نظم‌های اجتماعی با اثبات اینکه رفتار اقتصادی و سیاسی ارتباط نزدیکی با هم دارند، مشکل خشونت را درون یک علم اجتماعی بزرگ‌تر و چهارچوب تاریخی ده هزار ساله جای می‌دهند. بیشتر جوامع، _حکومت‌های طبیعی_  با دستکاری و دخالت سیاست در اقتصاد و خلق رانت برای فرادستان، خشونت را محدود می‌کنند. این رانت‌ها اگرچه خشونت از سوی افراد قدرتمند را محدود می‌کند در عین حال مانع توسعه اقتصادی و سیاسی هم می‌شود. اما اتفاقی که در جوامع مدرست دسترسی باز می‌افتد متفاوت است: ایجاد سازمان‌های اقتصادی و سیاسی. این سازمان‌ها رقابت سیاسی و اقتصادی را تقویت می‌کنند و نتیجه آن نوآوری، رونق و شکوفایی هر چه بیشتر است.