در درخت زیبای من، درون و بیرون بچه ای بانشاط را سیر می کنیم. با او شیطنت می کنیم و کتک می خوریم. همراه با او از خانواده ی خود می شنویم که «قطعا شیطان توی جلدمان رفته» و خیلی بی ادبیم. غمگین می شویم و به همه جا نگاه می کنیم تا رد حتی کمرنگی از بازتاب معصومیت انکارناپذیر خود در دنیای اطراف ببینیم. با اینکه اغلب دوستمان ندارند، اغلبشان را خیلی دوست داریم. درخت زیباي من مشهورترين اثر نويسنده است که كودكي ژوزه واسكونسلوس را به تصوير مي كشد. او كه پسري پنج ساله، بازيگوش و به شدت تخيلي است همراه با پدر بيكار خود، مادر سرخپوستش و خواهر و برادرانش زندگي سختي را مي گذراند اما همچنان سرشار از نشاط و شادي است. ژوزه گاهي كفش ديگران را واكس مي زند و گاهي براي يك فروشنده ي صفحات موسيقي كار مي كند. او كه از تلخي ديگران نسبت به خود و ناراحتي آن ها بسيار متحير است يك درخت پرتغال را به عنوان همدمش انتخاب مي كند و روزهاي متمادي با او حرف مي زند و مي خندد.