انتشارات اختران -  ۱۳۸۳
مشروطه ایرانی یکی از مهم‌ترین و بحث‌برانگیزترین آثار پژوهشی درباره انقلاب مشروطه ایران است. این کتاب با نگاهی انتقادی به تاریخ اندیشه سیاسی ایران، می‌کوشد نشان دهد چرا مفاهیم مدرنی چون قانون، آزادی، ملت و مشروطیت در ایران، به دلیل پیوند با سنت‌های فکری و دینی، معنایی متفاوت از الگوی اروپایی پیدا کردند.  
نویسنده در این اثر استدلال می‌کند که بسیاری از روشنفکران و روحانیان عصر مشروطه، با وجود دفاع از حکومت قانون، هنوز در چارچوب مفاهیم سنتی می‌اندیشیدند. از همین رو، میان آرمان‌های مدرن مشروطه و برداشت ایرانی از آن شکافی پدید آمد که بر سرنوشت سیاسی ایران تأثیر عمیقی گذاشت. یکی از محورهای اصلی کتاب، بررسی نسبت میان اسلام، قانون اساسی، مشروعه‌خواهی و مشروطه‌خواهی است.  
آجودانی برای نگارش این کتاب از اسناد تاریخی، روزنامه‌های دوره قاجار، نوشته‌های روشنفکران و متون سیاسی آن دوره بهره برده و تلاش کرده است ریشه‌های بسیاری از بحران‌های فکری و سیاسی ایران معاصر را در تجربه مشروطه بررسی کند. به همین دلیل، مشروطه ایرانی نه‌تنها اثری تاریخی، بلکه کتابی در حوزه تاریخ اندیشه سیاسی ایران نیز به شمار می‌رود.