هانری بوشو در سال ۱۹۱۳ در خانواده ای مرفه در بلژيک به دنيا آمد. اما تازه، در کهن سالی، در دهه نود ميلادی قدر آثارش شناخته شد. در سال ۱۹۹۱ هانری بوشو به خاطر «اديپ در جاده» برندهی جايزهی «آنتيگون» شهر مونپليه شد. در سال ۱۹۹۷ رمان «آنتيگون» او برندهی جايزهی «روسل» شد. آثار اين نويسنده منعکسکننده تجربيات حرفهای او بهعنوان روانکاو است. او در سال ۲۰۱۳ درگذشت.
رمان «اُديپ در جاده» روايتگر بخشی از داستان زندگی اُديپ، شهريار شهر تِب است. در داستان سوفوکل میخوانيم که غيبگویی پيشگویی میکند اُديپ پدر خود را میکشد و با مادرش همبستر میشود. پدر و مادر او، هراسان از اين پيشگویی، نوزاد خود را به کسی میدهند تا او را سربه نيست کند. او دلش به رحم میآيد و نوزاد را به پدر و مادر ديگری میسپارد. سال ها از اين حادثه میگذرد تا اُديپ برای سفر از شهر خود خارج میشود. در ميان راه، پيرمردی را میکشد و پس از حل معمای ابوالهول، به شهر وارد میشود، و به سبب اين کار بزرگ به همسری ملکه شهر در میآيد که ...
داستان سوفوکل به اينجا ختم میشود و هانری بوشو داستان را اين گونه ادامه میدهد: اُديپ که ديگر جایی برای خود در قصر متصور نيست، پس از يک سال، تصميم میگيرد شهر را به قصد ناکجا ترک کند. اما آنتيگون يکی از دو دختر او اجازه نمیدهد او تنها عازم اين سفر بیانتها شود. آن دو در ميان راه با کليوسِ راهزن آشنا میشوند.
برای آنها جاده فرصتی است تا در عين پيمودن راه، از زاويه ای ديگر به نظاره زندگی خود بنشينند... روايت بوشو از سفر اُديپ و همراهانش، دوباره در پايان به داستان سوفوکل پيوند میخورد. زمانی که اُديپ پس از سالها سرگردانی در جاده، سرانجام به کُلُن وارد میشود تا در آنجا پس از تطهير، آرام گيرد.
