سه داستان که می‌توانند مستقل خوانده شوند یا سه آینه متفاوت باشند که مختصات یک انسان را در زمان‌ها و مکان‌های متفاوت ترسیم می‌کند. یک لایه زیرین در این سه روایت نبض می‌زند که گویا نامه‌هایی عاشقانه برای هر یک از سه شهری است که قصه‌ها در آن اتفاق می‌افتد. «محله‌بندان» در مشهد، «چله» در اصفهان و «آن که می‌خواست سروش باشد» در اهواز. زبان و نثر پرکشش و تصویرساز از خصوصیات این مجموعه است. خواننده در هزارتوی کشمکش راوی این پرسش را از خود می‌پرسد که آیا من هم بخش‌های از کسانی را حذف کرده‌ام؟ بخشی از خودم را و حافظه و خاطره‌ام را؟ آیا چیزی را گوشه‌ای از یک شهر، جا گذاشته‌ام؟