برتراند راسل، فیلسوف، مورخ، جامعهشناس انگلیسی و دارنده برنده جایزه نوبل درباره عملکرد کلیسا در برخورد با اپیدمی طاعون گفته است: «زندگی خود از عشق الهام میگیرد و با دانش هدایت میشود. در قرون وسطی، زمانی که طاعون در کشور شیوع پیدا کرد، کشیش همه مردم را به کلیسا فرامیخواند تا برای رهایی از شر این بیماری دعا کنند. نتیجه این بود که عفونت با سرعت بیشتری به انبوه جمعیت ملتمس سرایت میکرد. این مثالی از عشق بدون دانش است.» اکنون در قرن بیست و یکم جمهوری اسلامی ایران در برخورد با اپیدمی کرونا همان عملکرد کلیسا در قرون وسطا را تکرار میکند. از دورانهای قدیم مبلغان اسلامی مدعی هستند که اسلام راهکارهایی را از پیش از تولد تا پس از مرگ برای انسان در نظر دارد. با شیوع کرونا در جهان بسیاری کشورها تمام توان علمی خود را برای یافتن دارو یا واکسنی بر ضد کوید ۱۹ به کار گرفتهاند. همزمان تلاشهای دیگر کشورها در این زمینه را نیز به دقت زیر نظر دارند. کمتر روزی سپری میشود که در آن خبری در این رابطه منتشر نشود. ایران هم در این عرصه بیکار ننشسته است و گاه و بیگاه گزارشهایی در رابطه با «آمدن دارویی خاص تا ۳ ماه دیگر» یا «تست موفق» این ماده یا آن ماده اثرگذار بر روی این ویروس مهلک و کشنده منتشر میشود.
