در کتاب تاملات پاسکالی آخرین اثر مهم پییر بوردیو، جامعهشناس شهیر فرانسوی، برخی از مهمترین مفاهیم نظریۀ میدان خود، به ویژه عادتواره، را گسترش میدهد و پیراسته میکند. او در این اثر میکوشد با بهرهگیری از مهمترین دستاوردهای جامعهشناسی، از این رشته در برابر نقدهای فلسفی دفاع کند و در این مسیر، ضمن نقد نظریههای کلاسیک و جدید، نقاط ضعف انها را در پرتو نظریۀ میدان خود درست میکند و بدین ترتیب برنهادی پرمایه از نظریۀ جامعهشناسی تدارک میبیند که از دوگانهانگاریهای فردی/ جمعی، سوبژکتیو/ ابژکتیو، جبرباوری/ آزادیباوری فراتر میرود. بوردیو برخی تنگناهای نظری رشتۀ جامعهشناسی را تشریح میکند و راه برونرفت از آنها را به خواننده نشان میدهد، مثلا اینکه چطور بنیاد تاریخی پدیدههای اجتماعی را بدون افتادن به دام نسبیانگاری در محاسباتمان لحاظ کنیم، چگونه ضمن پذیرش سرشت تاریخی عقل از عقل خودبنیاد دفاع کنیم، چگونه در عین لحاظ کردن حلقههای سیاسی و اقتصادی پژوهشگر اجتماعی، استقلال نسبی نظرات او را به رسمیت بشناسیم.
