زیگموند فروید در کتاب تاویل رویا به معرفی و شرح نظریه خود درباره تعبیر خواب و ذهن نا‌هوشیار فرد می‌پردازد. او سعی دارد به رمزگشایی خواب پرداخته و با توجه به نظریه‌های گذشتگان و پژوهش‌های خود پرده از راز خواب‌های ما بردارد.
رویا و خواب از نظر فروید خاستگاه تحقق آرزوها و امیال سرکوب شده انسان است. او خواب را پلی به درون ناخودآگاه انسان در نظر می‌گیرد. در کتاب تاویل رویا (The interpretation of dreams) فروید ابتدا به بررسی نظریه‌های گذشتگان می‌پردازد و بعد نظریه خود را عنوان می‌کند. خواب به‌ واقع تصاویر و ماجراهایی است که در ناخودآگاه انسان توسط ذهن ساخته ‌و پرداخته می‌شود و مبنای اصلی آن را امیال، خواسته‌ها و آرزوهای ما تشکیل می‌دهد و ناخودآگاه از این طریق ما را به آرامش می‌رساند؛ اما چنانچه این خواب و رویا با آرزوهای ما در تضاد باشد آن‌گاه کابوس پدید می‌آید.
بیش از یک قرن پیش فروید با نوشتن کتاب تاویل رویا، برای تفسیر خواب و رویا، که پیش از آن موضوع حدس و گمان‎‌های عوامانه و سطحی بود، پایه و اسلوبی علمی و نظام‌مند فراهم کرد و گامی بزرگ در زمینه‌ی جست و جوی علمی در ذهن انسانی و فهم پدیده‌ها و مسائل ذهنی برداشت. با این حال در آغاز کتاب پیش از ارائه نظریه خویش، یعنی تلقی خواب دیدن به منزله‌ی تحقق آرزو، سابقه تحلیل علمی رویا‌ها را به تفصیل بررسی کرد که آن نیز نمونه‌ای از کار دقیق پژوهش‌گرانه و ارج‌شناسی تلاش‌های دیگران به‌ شمار می‌آید.