آزاد در پیشگفتار این اثر آورده است: «کتاب پیش رو که با عنوان «جامعه ایرانی: جامعهای ناهموار» نامیده شده است، مقدمهای است بر توضیح عنصر مرکزی پروژه تحقیقاتیام تحت عنوان «مدرنیته و جامعه ایرانی». در طول سه دهه گذشته سعی اصلیام تمرکز بر جامعه ایرانی» با بهرهگیری از دانش جامعهشناسی بوده است؛ زیرا بر این باور بودهام که اغلب محققان اجتماعی بی اعتنای به نقش و ارزش دانش جامعهشناسی، بیش از تمرکز بر جامعه ایران و روندهای حاکم بر تغییرات اجتماعی و فرهنگی آن، بر نتایج یا آسیبهای ناشی از تغییرات متمرکز شدهاند که حاصل آن شکلگیری «گفتمان آسیبشناسی اجتماعی» است. در این گفتمان ضمن حضور بخش مهمی از جامعهشناسان ایرانی، افراد و متخصصان بسیاری از همه گروهها و جهتگیریهای سیاسی حاضر هستند. عدهای دیگر بی اعتنایی به این گفتمان، به جای تمرکز بر ماهیت جامعه ایرانی، با تمرکز بر جامعه غربی وطرح دیدگاههای عاریتی از غرب به صورتبندی مفهومی شبیهگونهای - شبه عرب - از ایران اقدام کردهاند.»
