جامعه ایرانی در جدال و تضاد رفتارها و عناصر اساسی زیست تاریخ‌مند خود انسانی سنتی تولید کرده است. انسانی که وامدار رفتارهای به میراث گرفته متاثر از ژنتیک تاریخی‌اش می‌باشد. او در مقام حارس حیثیت متعبدانه گذشتگان خود است. او تمام نابهنجاری‌های زیست سنت‌مدارانه خود را به ذهن متاثر از مناسبات سنتی منتقل می کند. از طرف دیگر در ایران به دلیل تلاش‌های ناپیوسته و فوری در جهت استقرار تجدد و دیگر گون کردن چهره جامعه عناصر ضرور سنت در کشورمان بدون نقد و وارسی و بدون درک و فهمش در سازوکار عقیم مانده مشروaطیت به هدر رفت. این عمل منجر به تضییع گذشته و باطل کردن باورهای هر چند نادرست و خرافاتی بخش کثیری از مردمان سرزمین‌مان شد و جدال سنت و مدرنیته به جدالی دائمی مبدل گشت. حال پرسش این است که : این معضل تاریخی پناه بردن به سنت چیست؟ و با عث چه رخداد یا وضعیت تاریخی می‌شود؟