نمایشنامهی خُدایِ کُشتار، نوشتهی یاسمینا رضا در سال ۲۰۰۶ به زبان فرانسوی است که در دسامبر همان سال در زوریخ اجرا شد. این نویسندهی فرانسوی از پدری ایرانی-روسی و مادری مجارستانی متولد شده. کتاب پیش رو توسط علیرضا کوشک جلالی به فارسی روان ترجمه شده و انتشارات افراز آن را به چاپ رسانده است. این نمایشنامه چهار شخصیت دارد که دو زوج را تشکیل میدهند. در پایان مخاطب به این نتیجه میرسد که «بچههای بزرگسال» (والدین) مسبب اصلی دعوای «بچههای خردسال» (فرزندانشان) هستند. این نمایش در ایران چندین بار در شهرهای مختلف به روی صحنه رفت و هر بار با استقبال کمنظیر تماشاچیها روبهرو شد.
ورونیک هویل و میشل هویل و در سوی دیگر آلن رایل و آنت رایل، این دو زوج میانسال در خانهی میشل و ورونیک جمع شدهاند تا در مورد درگیری فیزیکی فرزندانشان برونو و فردیناند در مدرسه به بحث بپردازند و احیانا چارهای بیندیشند. در اصل متن نمایشنامه یک درام تناقضآمیز است؛ زیرا درحالیکه به سمت یک تراژدی گام برمیدارد سرشار از طنز ظریف و عمیقی است که تهمایههایی از آبزوردیسم نیز در آن تشخیص داده میشود.
