خرسِ سُرخ رمان نخست سهیل دانش اشراقی چهرهٔ شناخته شدهٔ سینما و تیاتر ایران است. دانش اشراقی (1362) به عنوان طراحِ صحنه آثار مهمی در یک دههٔ اخیر سینمای ایران شناخته شده، سال هاست که می نویسد. او که بهخاطرِ فیلمِ روزی روزگاری آبادان برندهٔ سیمرغِ بلورین بهترین طراحیصحنه جشنوارهٔ فجر شد و در فیلمهایی چون مسخرهباز، روزِ صفر، روشن و... نیز توانایی اش را در این عرصه به رخ کشید. در رمانِ خرسِ سُرخ قصهٔ جوانانی را نوشته است که پیِ رؤیاها، زمانها و مکان های گمشده می گردند. رمان با ضرب آهنگی سریع و مملو از خرده روایت داستانِ دوستانی را میسازد که هرکدام در گوشهای از جهان جدا ماندهاند و انگار باید اتفاقی بیفتد تا روایت های آن ها شنیده شود.دانش اشراقی چند شخصیت متفاوت ساخته که مدام خواننده را غافلگیر می کنند.راوی داستان از دوستانِ پراکنده از پسران و دخترانی می گوید که هرکدام تکه ای از او را به خود اختصاص داده اند. خرسِ سُرخ پرهیجان و ملتهب روایت می شود و این بهخاطر علاقهٔ نویسنده به جریانی در ادبیات و سینماست که همهچیز در آن درخدمت داستانگفتن است. او که سابقهٔ طراحی نمایش رستم و سهراب اثر حسین پارسایی را نیز در کارنامه دارد در این اولین رمانش تلاش کرده نشان دهد یک نسل چگونه دچار تنهایی تاریخی شد.
