منظومه عاشقانه خسرو و شیرین اثر نظامی گنجوی شاعر قرن ۷ هجری است. این کتاب داستان پرفراز و نشیب عشقِ خسرو پرویز پادشاه ایران و شیرین شاهزاده ارمنی است. نظامی منظومه خسرو و شیرین را به سفارش سلطان ارسلان از پادشاهان سلجوقی سروده است؛ روایتی عاشقانه که تا حدودی رویدادهای تاریخی را نیز شرح می‌دهد. گفته می‌شود نظامی این داستان را با الهام از فردوسی و منظومه ویس و رامین اثر فخرالدین اسعد گرگانی سروده است. داستان‌های عاشقانه ایرانی همیشه پر سوز و گدازند. داستان‌هایی هستند پر از جدایی‌های تلخ و شکست‌های گس. داستان‌هایی که اغلب پایان خوشی هم ندارند… اما خسرو و شیرین هم پایان خوش دارد و هم پایان تلخ. هم وصل است و هم جدایی…