دارالسلام فی من فاز بسلام الامام علیه‌السّلام اثر ملا محمود عراقی است که پیرامون امام زمان و افرادی که حضرت را در خواب یا بیداری دیده‌اند، نوشته شده است.
 
 
تا چند سال قبل که هنوز در باره حضرت ولی عصر علیه‌السّلام کتاب‌های فارسی متعدد نگاشته نشده بود، از میان کتاب‌های فارسی سه کتاب بیش تر مورد توجه دانشمندان بود: ترجمه سیزدهم بحار و دارالسلام عراقی و نجم الثاقب حاجی نوری . دارالسلام پیش از نجم الثاقب تالیف شده است. و مؤلف پس از این کتاب موفق به نوشتن کتاب دیگری نشده است و خود فرموده:
 
 
چند سالی که پس از تالیف دارالسلام در قید حیات بود به ضعف چشم هم مبتلا شده بود که خود این مانع تالیف و نگارش بود.
 
 
درباره دارالسلام گفته شده: گویا ترجمه و مستدرکی است بر باب «من رای الحجة علیه السلام» از جلد سیزدهم بحارالانوار.
 
 
مؤلف در آغاز کتاب گوید: چون طول غیبت و قصور و نقصان بصیرت کل مسلمین، بلکه مؤمنین اثنا عشری را که در ظاهر معتقد به امامت و وجود و غیبت آن بزرگوارند، به طوری غافل نموده که گویا اعتقاد ندارند والا رعیت را لازم آن است که حاجات خود را به سلطان عصر عرضه کنند و مهمات خود را به او مرجوع دارند و از او یاری خواهند نه آن که اعتنا ندارند. لهذا این حقیر سر تا پا تقصیر بر خود واجب داشتم که مختصر کتابی که مشتمل بر امور متعلقه به آن جناب و ذکر کسانی که در بیداری یا آن که در خواب به شرف دریافت حضور آن بزرگوار فایز شرفیاب شده‌اند و ذکر بعض امور واقعه در عصر او- و غیر ذلک ممایناسبه- به زبان فارسی و بیان واضح نزدیک به فهم عموم که به ارشاد محتاج ترند نوشته تا آن که باعث تذکر غافلان و ارشاد گمراهان و روشنایی چشم زنده دلان و رغم انوف معاندان و کفاره وقوف در بلده تهران و سبب اصلاح امور این حیران سرگردان پریشان محترق به نار هجران گردد و چون عمده مقصود در آن ذکر اشخاصی بود که فایز به لقای آن امام عالی مقام شده‌اند، مناسب آمد که موسوم باشد به «دارالسلام المشتمل علی ذکر من فاز بسلام الامام». .. و علیه التوکل و الاعتماد.