داعیه های هنر مجموعه ای از درس گفتارهای ماکس را فائل، نظریه پرداز، مورخ وفیلسوف هنر است که در دانشگاه مردم برلین و در داروس ایراد شده و سپس سال ها بعد همراه با تحلیلی نوآورانه از تابلوی گرنیکای پابلو پیکاسو انتشار یافته است. هدف رافائل در این پنج گفتار در از دامن، فشرده و دشوار و تکمله ی مهم اش این بود که نظریه ای تجربی درباره ی هنر تدوین کند غرض او در وهله ی نخست نظریه و روشی بود که در آغاز و مهم تر از هر چیز به داده های تجربی خود اثر هنری بپردازد و بدین گونه عوامل بیرونی مانند نظریه های اجتماعی و تاریخی نظریه ی شناخت ارزش زیبا شناختی نقش غریزه، تخیل و مانند آن را یکسر کنار بگذارد. از این رو گرچه خود را مارکسیستی ثابت قدم میشمرد، با تاریخیت مشربی و جامعه شناسی گرایی زیباشناسی مرسوم مارکسیستی به مخالفت برخاست.