سدوم و عموره، کتاب چهارم جستجو، گزارش یکی از مهم‌ترین مراحل سلوک «راوی» به سوی اوج‌های رستگاری و جاودانگی است. در کتاب‌های پیشین، راوی مراحل مختلف شناخت خویشتن و جهان پیرامون را پشت سر گذاشت و اینک به منزلی رسیده است که در سلوک و معرفت شاید از هر منزل دیگری مهم‌تر باشد: شناخت بدی و پلشتی برای رهیابی به نیکی و پاکی. «راوی» جستجو، همانند سالک کمدی الهی دانته، در صعود به بلند‌ی‌های ملکوتی اول باید از ورطه‌های دوزخی دیدن کند. این کتاب چهارم جستجو همچون دوزخ دانته، نمایشگاهی از چهره‌هایی است که هر کدام نماینده‌ی نقص و گناهی‌اند و سالک با پشت سر گذاشتن آن‌ها، به تعبیری کنایی آن‌ها را طرد می‌کند تا سرانجام به رستگاری نهایی برسد: به امید و خلاقیت.