قطار پست از مبدأ ایرلند در تاریکی شب، یا بهتر است بگوییم در تاریکی نخستین ساعات بامداد، به پیش می‌تاخت. هر از گاهی موتور دیزلی‌اش به علامت هشدار ناله محزونی سر می‌داد. سرعتش از هشتاد کیلومتر در ساعت بیشتر بود. به‌موقع می‌رسید. بعد ناگهان ترمز کرد و از شتابش کاسته شد. چرخ‌ها روی ریل به قژقژ درآمد. سرعتش کمتر و کمتر شد. رییس قطار سر از پنجره بیرون کرد و علامت قرمز را دید. قطار سرانجام توقف کرد. بعضی از مسافران بیدار شدند. ولی بیشتر آن‌ها خواب بودند. خانم مسنی که از توقف ناگهانی قطار تعجب کرده بود، درِ کوپه‌اش را باز کرد و داخل راهرو را نگاه کرد…