در پشت پرده‌های مخملی در اردیبهشت سال 1336 در یک هزار نسخه در چاپخانه‌ی تهران مصوّر چاپ شد. عنایت بایگان همیشه سعی داشته است خانواده خود را در جریان کارهای هنری خویش بگذارد. هر هفته یادداشت‎های گرانبهایی از آنچه دیده و شنیده و خوانده برای پدرش فرستاده است مخصوصا برای پدری که در شش سالگی دست او را گرفته و به صحنه هنر وارد کرده است. یادداشت‌های او هریک به نوبه خود برای پدر پیرش در عالم هنر تازگی داشته و پس از چهل سال دوران هنری برای او درسی بوده است. افسوس که این پدر هنگامی بر معلومات خود می‌افزاید که دیگر عالم هنر او را فراموش کرده است. عنایت در آخرین یادداشت های خود مقدرات نمایشنامه ها را از بدو نوشتن نمایشنامه تا شبی که پرده های مخملی بر روی تماشاچیان باز می شود و فردای آن روز که سرنوشت نویسنده و تهیه کننده و کارگردان و هنرپیشگان در پیشگاه مردم بوسیله منتقدین معین می گردد، تهیه و فرستاده و خواسته است که عین آن ها در مجله محبوب تهران مصور چاپ شود