واژگان‌شناسی شاخه‌ای از علم زبان‌شناسی است که به مطالعۀ واژگان، یعنی مجموعۀ واحدهای واژگانی یک زبان و ویژگی‌های آنها، می‌پردازد. برخی از مباحث و مسائلی که در واژگان‌شناسی مورد بررسی قرار می‌گیرد، عبارت‌اند از تعریف واژه، فرایندهای تحول معنایی، واحدهای مرکب واژگانی، اصطلاحات، فرهنگ‌نویسی و ساختار واژگان. این کتاب به معرفی اجمالی واژگان‌شناسی و چند مبحث عمدۀ آن یعنی فرهنگ‌نویسی، گنج‌واژه، معنی‌شناسی و تحول‌ معنایی واژه‌ها می‌پردازد. مطالب این کتاب پیش از این در مجموعۀ دیگری با عنوان «درآمدی بر واژگان‌شناسی و زبان‌شناسی پیکره‌ای» منتشر شده است. این کتاب شامل سه فصل است. دو فصل ابتدایی و پایانی، نوشتۀ مایکل هلیدی (متولد 1925) زبان‌شناس صاحب مکتب روزگار ما و واضع نظریۀ نقش‌گرای نظام‌مند است که برای علاقمندان به زبان‌شناسی بی‌نیاز از معرفی بیشتر است. نویسندۀ فصل دوم که بخش اعظم کتاب را تشکیل می‌دهد، کالین یالوپ (1941 ـ 2011) زبان‌شناس و فرهنگ‌نویس انگلیسی و پژوهشگر زبان‌های استرالیایی بود که برخی از آثار وی عبارت‌اند از زبان‌های بومی استرالیا (1982)، راهنمای استفاده از دستور نقش‌گرا (2000) و فرهنگ مک‌کواری (2005).