موضوع این نمایشنامه اجتماعی  واقع گرایانه  درباره زندگی بیست و چهارساعت یک خانواده سه نفره است.این خانواده در این مدت دچار مشکلات و کشمکش هایی می‌شوند و زخم‌های گذشته دوباره سرباز می‌کند.
 بخشی از متن: (فضایی شبیه به سالن بُردینگ یک فرودگاه خارجی، مثلاً فرودگاه تورنتو. افکت‌‌های صوتی و تابلوها گویای یک فرودگاه خارجی است. سمت راست صحنه، یک ردیف صندلی انتظار سه‌‌نفره کنار پنجره قرار گرفته و انتهای سمت چپ، گِیت‌‌ پرواز دیده می‌‌شود. آتیه روی یکی از صندلی‌‌ها خوابش برده است. یک چمدان بزرگ جلوِ پایش است. موبایلش زنگ می‌‌زند و از خواب می‌‌پرد.) آتیه: الو... نه هنوز! وایسادیم گِیت باز بشه... آره... چیه مگه؟... موشک؟... چی می‌گی؟... اینجا رو؟ نه! واسه چی؟ اینجا رو که نمی‌‌تونه بزنه... خاک یه کشور دیگه است... خبری نیست اینجا.