ویل دورانت در دعوت به فلسفه توضیح می‌دهد که ما چرا به فلسفه نیازمندیم. اگر فلسفه به حاشیه افتاده، به این علت است که روح ماجراجویی را از دست داده و جیره‌خوار علوم و دانش‌های دیگر شده است. اگر در داستان فلسفه حکایت برهمنی را از زبان ولتر تعریف می‌کند که برخی معماهای فلسفی را نمی‌داند و احساس رنج می‌کند، در دعوت به فلسفه می‌گوید ماجرای فلسفه مهمتر از دانستن مشتی معما و چیستان ذهنی است. او در دعوت به فلسفه می‌گوید: «فلسفه، معمایی کم‌اهمیت و غوطه‌ور در میان ابرها نیست که ربطی به زندگی بشر یا تأثیری در آن نداشته باشد. بلکه مساله‌ای عظیم و مهم است. فلسفه در پی فهم این مساله مهم و اساسی است که زندگی انسان چه معنی و ارزشی دارد و امکانات بشر در این عالم بی‌انتها چیست.»