انتشارات: انتشارات پرنگ آلمان غربی - سال ۱۹۹۸ 
او در شانزده سالگی رییس رادیوی شیراز شد و در همان سال با مجله ی ادبی سخن و هفته نامه هنری آژنگ آغاز همکاری کرد. سال بعد به مدت چهارسال سردبیر هفته نامه ی سیاسی جهان نما و ماهنامه ادبی خرقه بود. در سن ۲۱ سالگی از دانشگاه شیراز لیسانس ادبیات گرفت و همانسال سردبیر روزنامه ی آذرین شد. یکسال بعد دبیر بخش سیاسی روزنامه پست تهران بود. در سن ۲۳ سالگی با گشایش تلویزیون در آبادان؛ نقل مکان کرد و سال بعد مسئولیت برنامه های رادیو نفت ملی ایران را عهده دار شد. ۲۶ سال داشتم وقتی به تهران رفت و سردبیر نشریات دنیای جدید، ماه نو و ماهنامه ی روشنفکر شد. از ۳۴ سالگی تا سال ۱۳۵۷ سرپرست موسسه اطلاعات در جنوب کشور بود که مرکز آن در اصفهان بود.
آخرین مصاحبه سیاوش بشیری با شاهنشاه آریامهر در قاهره:
سیاوش بشیری: اعلیحضرت چرا ایران را ترک فرمودند، کم نیستند کسانی که معتقدند شاهنشاه باید می‌ماندند و مملکت را ترک نمی‌کردند.
شاهنشاه آریامهر:
ماندن! نمی‌توانستم دیگر نمی‌شد. فشاری که امریکایی‌ها می‌آوردند روز به روز بیشتر می‌شد و دست آخر صورت تحمیل گرفت. آنها اصرار داشتند و تضمین می‌کردند که اگر بروم، دوری من، همه را آرام می‌کند و خودم هم از دور می‌توانم حوادث را به چشم دیگری بنگرم. البته دیدیم، همه دیدم که چه شد؛ ولی مگر می‌توانستم علیه امریکایی‌ها بمانم. به ویژه علیه ژنرالی که مخصوص این کار فرستاده شده بود؟ و از همه شگفتی انگیزتر آن که پس از رفتن من و از میان رفتن همه منافعشان، نیز، امریکایی‌ها دست از خصومت با من برنداشتند. در آینده خواهید دید می‌گویند که این من بودم که ژنرال هایزر را در نیمه راه قال گذاشتم.