ساعت نمایشنامه‌ای است درباره شهری مدیترانه‌ای در اوایل قرن بیستم که شخصی به اسم آلفیری در یک محله بزرگ آن زندگی می‌کند. او مجله و تمام مستاجرهای آن را تحت تملک خود دارد و تمام انسان‌های اطرافش را استثمار می‌کند. او تعداد زیادی زورگیر دارد که مردم به شدت از آنها می‌ترسند که میادا مال اموال آنها را ببرند. این روال ادامه دارد تا زمانی که مستاجران علیه او به پامی‌خیزند… آنچه این اثر را متمایز کرده است نه فقط ویژگی ساختاری آن، که نوع نگاه روبلس به محیط و روح نهفته در آن است، به گونه‌ای که تمام ویژگی‌های صوری و ساختاری متن تحت‌الشعاع ابعاد فکری و ایده‌های اثر قرارمی‌گیرد.