رمان«سایه های مدام»نیلوفر انسان، ذهنیت خواننده را آماده می کند گریزی به گوشه های تاریک تاریخ معاصر ایران در دهه شصت بزند اما به شدت محافظه کارانه عمل می کند و خواننده مشتاق را که بستر را برای ورود به یک برهه حساس در تاریخ آماده دیده از رسیدن به نقطه دلخواه باز می دارد. اشاراتی که نویسنده در جای جای رمان نسبت به عملکرد شخصیت هایی مانند پدر راوی دارد، انتخاب های هوشمندانه ای است اما بسیاری از آنها در بیان واضح عقیم می مانند. رمان سایه های مدام، مهندسی خوبی در توزیع اطلاعات داستانی دارد، خوشخوان است و نثر زیبایی دارد، اما همه این ها می تواند زمینه ای باشد برای ورود به حوزه ممنونه ای که ادبیات داستانی ایران هم در طی این سال ها کم دارد؛ پرداختن به رویدادهای ناگفته دهه شصت که هنوز هم نویسندگان ایرانی ورود موفقی به آن ندارند. نیلوفر انسان، بستر مناسبی برای بیان داستانی ناگفته دهه شصت فراهم کرده