فرانک انکرسمیت در این کتاب نشان می دهد که تا چه اندازه این پییش بینی که کار اصلی فلسفه قرن بیستم مواجهه با تاریخ این قرن است صادق بوده و خود نیز گامی بلند در تحقق این وظیفه بر می دارد. انکرسمیت با واکنش به آثار هیدن وایت، آرتور دانتو و هانش گئورگ گادامر به مسائلی چون تفاوت میان بازنمایی تاریخی و بیان هنری، جایگاه استعاره در توصیف تاریخی و نسبت میان پست مدرنیسم وتاریخ گرایی می پردازد. آشنایی عمیق او با اندیشه اروپایی و توانایی اش در به کارگیری مفاهیمی برگرفته از نظریه ادبی، تاریخ هنر، فلسفه علم و اندیشه سیاسی در تحلیل هایش، این کتاب را به منبعی خواندنی برای مخاطبان حوزه های مختلف علوم انسانی بدل کرده است.