تکامل چیزی نیست که از طریق فکر کردن به آن برسید.| برای اجداد ما حرکت به منزلۀ بقا بود، اما انسان امروز بالغ بر 70 درصد زندگی خود را در حالت نشسته یا درازکش می‌گذراند. این تغییر وضعیت و بی‌تحرکی چه بلایی بر سر ما می‌آورد؟ کارولین ویلیامز با بررسی تحقیقات نوین در زمینۀ سلامت و فعالیت بدنی نشان می‌دهد که تحرک چه تأثیری بر سلامت روان، سازوکار بدنی و تمام جنبه‌های زندگی‌مان دارد. از متن کتاب «اگر بدن و ذهنی سالم می‌خواهیم، بیکار نشستن دیگر برای بشر ممکن نیست. دیگر از این خبرها نیست، چون اجدادمان یک روز تصمیم گرفتند دست از میوه خوردن لابه‌لای درخت‌ها بردارند. در اینکه چقدر باید حرکت کنیم، مطالعات روی قبیلۀ هادزا، شکارچی/گردآورنده‌های امروزی که در شمال تانزانیا زندگی می‌کنند، نشان داده که زنان روزانه تقریباً شش کیلومتر و مردان حدود یازده‌ونیم کیلومتر پیاده راه می‌روند، معادل هشت‌هزار تا پانزده‌هزار قدم. اگر این را راهنمای تقریبی چیزی در نظر بگیریم که بدنمان تکامل یافته تا انجامش بدهد، یعنی اثر پیاده‌روی برای داشتن مغزی که درست کار کند بی‌چون‌وچرا است. اگر خوشتان نمی‌آید، شکایتتان را ببرید به محضر انسان راست‌قامت، گونۀ انسان‌های کهن که کل این مصیبت را شروع کردند.»