کتاب «فراسوی نیک و بد، درآمدی بر فلسفهی آینده» اثری از فردریش نیچه، فیلسوف بزرگ قرن نوزدهمی آلمان است. فراسوی نیک و بد یکی از مهمترین کتابهای نیچه و در ادامهی دیگر آثار مهم او همچون «چنین گفت زرتشت» است و مفاهیم بنیادی فلسفی نیچه در این کتاب نیز به چشم میخورد. همانگونه که از عنوان فرعی کتاب پیداست، نگاه نیچه به آیندهی انسان است. هدف او تدوین مجموعهای از ایدههای نو برای تعالی اخلاقی و عبور انسان مدرن از گذرگاههای سخت زندگی مدرن است. نیچه درمان را در تفکر انتقادی و بازیابی فلسفی اخلاق میداند. او این روش انتقادی را بدون هیچ محدودیتی پیش گرفته و بنیادهای فکری بشر تا روزگار معاصر را همگی مشمول این نگاه انتقادی قرار داده است. از دید نیچه فلسفه، علم، مذهب، فرهنگ و بنیادهایی که تابهامروز قطبنمای اخلاقی انسانها بودهاند، خود باید در ترازوی اخلاق جدید قرار بگیرند. «فراسوی نیک و بد» عنوانی است که گویای این عبور تاریخی از اخلاق، برای بازیابی آن است. نیچه نگارش این کتاب را در سال ۱۸۸۵ آغاز کرد و کتاب در سال ۱۸۸۶ منتشر شد.
