از نظر ژاکوب بورکهارت ، مورخ سوئیسی قرن نوزدهم ، رنسانس ایتالیا چیزی کمتر از آغاز جهان مدرن نبود - جهانی که در آن شکوفایی فردگرایی و رقابت برای شهرت ، علوم ، هنرها و سیاست را کاملا دگرگون کرد. وی در این اثر برجسته ، شهرهای ایتالیایی فلورانس ، ونیز و رم را به عنوان نطفه شکل جدیدی از جامعه به تصویر می کشد و ظهور فرد خلاق را از دانته تا میکل آنژ دنبال می کند. این شاهکار قرن نوزدهم که توصیف جذابی از دوران انتقال فرهنگی بود ، قرار بود به تأثیرگذارترین تفسیر در دوره رنسانس ایتالیا تبدیل شود و ایده های پیش بینی شده ای مانند مفهوم نیچه از "ابر مرد" را در تصویربرداری از عصر نبوغ پیش بینی کند.