از حدود دو قرن و نیم پیش تاکنون، از زمان اختراع دستگاه بافندگی مکانیکی، فشن تجارتی کثیف و بیپروا بوده که از انسان و کرهی زمین بهرهبرداری کرده است تا سودهای انبوه برداشت کند. بردهداری، کودکان کار و بیگاری در زندان، در زمانهای مختلف، از جمله امروزه، جزو مراحل همیشگی و جداییناپذیر از زنجیرهی تامین این صنعت بوده است. فشنشهر را میتوان گزارش میدانی دینا توماس دانست. او مشاهدات و تجربیاتش را، هنگام بازدید از کارخانهها، تولیدیهای کوچک و صحبت رو در رو با فعالان و کارشناسان صنعت-هنر فشن بیان کرده است. او نهتنها به بررسی و معرفی چگونگی پایداری در فشن پرداخته است بلکه حتی دربارهی پارادوکسها و اختلافنظرهای موجود در این حیطه نیز سخن به میان آورده. هر فصل به ابعادی از مراحل تولید محصولات حوزهی فشن پرداخته که شاید تا قبل از این کمتر به آنها توجه شده باشد.
