کتاب «لذتی که حرفش بود» اثر پیمان هوشمندزاده، عکاس و نویسندهی معاصر است. محتوای این اثر در قالب روایتهایی بیان میشود که گاه شکل داستانی پیدا میکنند و گاهی نیز نوعی خاطرهنگاری از اتفاقاتی است که نویسنده در سالهای اخیر با آنها مواجه بوده است. هوشمندزاده دربارهی این اثر گفته: «ترکیبی از خاطرات و تجربیات من طی سالهایی است که به عکاسی پرداختهام. محور اصلی کتاب عکاسی است و در آن به مباحثی چون فراموشی در عکاسی هم پرداختهام. قسمتی از محتوای کتاب هم به تفسیر عکسها اختصاص دارد ولی هیچ عکسی در این کتاب نخواهیم دید و متنها هستند که حرف میزنند.» کتاب حاضر در شش بخش با عنوانهای: طبیعی، فراموشی، سکوت، خیال، لذت و تنترسه تدوین شده است. در بخشی از متن پشت جلد کتاب میخوانیم: «لذتی که حرفش بود، مجموعهای است از نابترین تجربههای بهظاهر پیشپاافتاده و هرروزهی ما. مجموعهای از بدیهیات، آنقدر که کمتر کسی بهشان فکر میکند. پیمان هوشمندزاده و منطق روایی ساده و روانش، کولاژوار قطعاتی از مشاهدات هر انسانی را از پیرامونش و خاطراتش کنار هم چیده، جوری که برای خواننده چارهای جز حیرت کردن نمیماند. این کتاب به قول نویسندهاش، "توضیح واضحات" است.» پیمان هوشمندزاده عکاس و نویسندهی معاصر، تاکنون چند کتاب از جمله «شاخ»، "«ها کردن»، «حذف به قرینه مستی»، «وقت گل نی» و «دو تا نقطه» را منتشر کرده است. مجموعه «قهوهخانههای گمرک» و «دستها و کمربندها» از مشهورترین آثار او محسوب میشوند.
