مرسیه و کامیه رمانی از ساموئل بکت است که در سال ۱۹۴۶ نوشته شد، اما تا سال ۱۹۷۰ منتشر نشد.[۱] این رمان درست پیش از سه‌گانهٔ مشهور بکت، یعنی ملوی، مالون می‌میرد و ننامیدنی نوشته شد و نخستین تلاش بکت در نوشتن نثر رواییِ بلند به زبان فرانسوی به‌شمار می‌آید. بکت تا سال ۱۹۷۰ از انتشار این اثر به زبان اصلی فرانسوی خودداری کرد. ترجمهٔ انگلیسی رمان که خود بکت آن را انجام داده بود، در سال ۱۹۷۴ در لندن و نیویورک منتشر شد. با این حال، بکت در جریان بازنویسی اثر از فرانسوی به انگلیسی، تغییرات و حذف‌های قابل‌توجهی در متن اعمال کرد و در عمل ساختار رمان را از نو شکل داد. داستان رمان بر «شبه‌زوج» مرسیه و دوستش کامیه، کارآگاه خصوصی، تمرکز دارد که بارها می‌کوشند شهری را ترک کنند — شهری که تصویری محو از دوبلین است — اما هر بار سفر را نیمه‌کاره رها کرده و بازمی‌گردند. آن‌ها اغلب به مکانی به نام «جای هلن» رفت‌وآمد می‌کنند؛ خانه‌ای فرسوده که بر اساس خانهٔ زن مشهور دوبلینی، بکی کوپر، الگوبرداری شده است (همانند بکی کوپر، هلن نیز طوطی سخنگو دارد).