واژة (COMMUNITY) که به طور معمول در فارسی به اجتماع برگردانده میشود، در کل کتاب حاضر به همبودگی ترجمه شده است. اگر این واژه طبق روال معمول به اجتماع، ارتباط و امر مشترک برگردانده میشد، معنای مورد نظر نویسنده که موضوع محوری اثر حاضر است از دست میرفت. معنایی که نشان دهندة نسبت زبان و سیاست است. این مفهوم در تاریخ اندیشة سیاسی غرب سابقه ای طولانی دارد. نگارنده در کتاب حاضر به بررسی مفهوم همبودگی و رابطة میان انسانها و زبانها میپردازد. به عقیدة نویسنده آنچه هستندگان انسانی را در میان خویش منجر میسازد نه طبیعتی است، نه آوایی و نه محبوس شدن در زبانی دلالتگر، بلکه بصیرتی است به نفس زبان. مفاهیمی چون هراسان؛ از برزخ؛ مثال؛ جای گرفتن؛ فراغت؛ اهریمنی، بار قلبی؛ اصلاحناپذیر؛ اخلاق؛ جورابهای دیم؛ هاله ها؛ نام مستعار؛ بدون طبقات؛ خارج و... از جمله مباحثی است که در کتاب مورد بحث و تجزیه و تحلیل قرار گرفته است.